terug

Kip zonder kop race

 

De Haaksbergse Engelse Mijlenloop op zondag 26 maart jl. was mijn vijfde hardloopwedstrijd sinds ik aan hardlopen doe. 

Saillant detail: iedere keer schijnt de zon uitbundig. Dat loopt best lekker. Tijdens de marathon van New York City, aanstaande november, zal het wel sneeuwen en stormen.

Zal je altijd zien.

Zeven lopers van Team Stap In, die straks de marathon van New York City lopen, waren aanwezig in Haaksbergen. Onze looptrainer Bram Som liep ook mee. De organisatie was zo trots als een pauw dat hij meeliep.
 
,,We hebben een olympiër in ons midden mensen.”

Voor de leek: in 2006 veroverde Som tijdens de Europese Kampioenschappen in Göteborg de gouden medaille op de 800 meter.

En dat wilden ze weten. 

Waarom Haaksbergen of all places? De gemeente ten zuiden van Twente, is de thuisbasis van Kapitein Stap In, Jan Paul Klein Poelhuis, die woont aan de start en finish van de Mijlenloop. Altijd handig als je buiten adem binnenkomt. 

Ik hinkte op twee gedachten. Ik had me voorgenomen om de wedstrijd als een training te zien en wilde gaan lopen op marathontempo. Wat dat tempo is? Lees vooral verder.

Ik train volgens de methode van de Marathonrevolutie (http://www.stansvanderpoel.nl/achtergrond-loopschemas/). En intensief lopen is dan een vereiste. 

Dus toen het startschot klonk, volgde ik Jan Paul anderhalve kilometer. Ik dacht even bij te kletsen, maar iedereen kent Jan Paul in Haaksbergen. En groet Jan Paul. Zelfs de boer die verse scharreleieren verkoopt. Jan Paul ging ook iets te snel dus ik liet hem maar lopen.

Dit keer kon ik mezelf dus niet vastklampen aan een haas. Langs al die idyllische boerderijtjes, waar soms niet te ontkomen was aan de geur van koeienstront en verbrand hout, renden we door het prachtige landschap van Haaksbergen. Geen haas, maar wel een kip. 

De kip zonder kop race.

Anders kan ik de wedstrijd niet analyseren.

Ik liep al snel weer onder de vijf minuten de kilometer en bedacht tijdens de wedstrijd dat ik op zondag 9 april rond de 5.40 de kilometer ga lopen. Een plan voor de marathon! Een tijd onder de vier uur moet dan lukken. Mocht ik op kilometer 35 dan nog over hebben, dan kan ik altijd nog versnellen.

Ik keek in Haaksbergen om me heen en aanschouwde de vele bomen en tsjilpende vogels. En ik rende over een watermolen heen bij restaurant hotel Bi’j de Watermölle. Klappende mensen op het terras en langs de route. Wat een feestje.

Als je daar nog oog voor hebt, je bent niet buiten adem en je benen voelen goed, dan weet je dat je race prima verloopt. Gaan met die banaan dus. De lokale Jumbo had overigens wat personeelsleden verkleed als banaan opgesteld langs de route met die snelle koolhydraten grijpbaar op een tafel. Ik propte een stuk in mijn mond. En tijdens het tweede rondje weer. 

Eten voordat je honger krijgt. 

De Tien Engelse Mijlen was twee keer een rondje door het buitengebied én het centrum van Haaksbergen. Mijn eerste rondje liep ik in 37 minuten en een beetje. Tijdens de tweede ronde was het een stuk rustiger. Lopers die de vijf Engelse mijlen liepen, verdwenen van het parcours, onder wie teamgenoot Marcel Mok, die zijn eerste wedstrijd in twintig jaar afsloot in een tijd van 50,36. Goed bezig Mok!

Ik voelde geen verzuring en kon met speels gemak verder. Ik werkte een gelletje naar binnen die ik had gekregen van die andere kapitein van Stap In, Wendelien van Daal, die helaas niet kon meelopen vanwege een gebroken schouder (New York is nog ver Wendelien!). 

Ik wil geen reclame maken, maar die gel van OTE bevat geen kunstmatige zoetstoffen en kleurstoffen. De gel smaakte lekker en gaf me de power om op kilometer 13 te versnellen en dat de laatste drie kilometer vol te houden. 

Met een gang van meer dan 14 kilometer per uur denderde ik weer over de finish in een tijd van 1.14,30. Twee keer een rondje van 37 minuten. En dat zonder goed plan. Die kip zonder kopmethode is zo slecht nog niet. Ik bleef in beweging na de finish. Cooling down. Even blijven bewegen! 

Jan Paul eindigde ruim twee minuten voor mij in 1.11,54. Bram Som eindigde op de tweede plaats in 56,01. Teamgenoot Gert Jan Foks deed het met 1.24,33 zeker niet onverdienstelijk. Suzanne van der Velde en Mereke Foks eindigden in respectievelijk 1.38,00 en 1.41,49. 

Laatstgenoemden gebruikten de wedstrijd als training voor de marathon. En dat is heel goed. Een wedstrijd lopen tussen andere hardlopers, kijken wat het doet met je lichaam om zo lang te rennen, dat is de best mogelijke training. Ik bespeur dat ik sinds mijn intensieve baantrainingen van de afgelopen vier maanden echt een stuk sneller ben geworden. En dat geeft wel een kick.

Maar geen haantjesgedrag. Een snelle tijd mag nooit ten koste gaan van het genieten. Mijn neef loopt straks mee in Rotterdam en die vroeg direct over wat ik voor tijd wilde neerzetten. Gezien mijn tijd op de halve marathon (1.37,17), zou dat zo rond de 3.30 kunnen uitkomen. Tsja. Mijn eerste marathon liep ik in 4.34,03. Als ik in Rotterdam onder de vier uur duik, dan ben ik wel tevreden.

Hardlopen is een hobby en het moet wel leuk blijven.

Het leuke van lopen voor CliniClowns, wat wij met Team Stap In doen, is de diversiteit van het niveau: van recreanten tot de iets hardere lopers. Vorig jaar liep onze snelste loper de marathon van New York City in 2.48, terwijl onze langzaamste er 6 ½ uur over deed.

Plezier staat voorop.

Wil jij in november mee naar New York? www.stapin.nu zoekt nog twee lopers die het Runningteam voor CliniClowns komen versterken. 

Je wordt begeleid tijdens het trainingsproces als ook gecoacht op het mentale vlak. 

Heb jij interesse om mee te gaan? Schroom niet om contact met ons te zoeken en kom meer te weten over de voorwaarden.

,,If you want to run, run a mile. If you want to experience a different life, run a marathon." Emil Zatopek.


 

Sjaak heeft het gezondheids- en hardloopvirus sinds een paar jaar goed te pakken. Hij liep vorig jaar zijn eerste 42,195 kilometer en traint nu voor zijn tweede en derde marathon. Hij traint volgens een revolutionair schema en gaat meer en meer veganistische dagen inbouwen in zijn leefpatroon. Verder reist en schrijft hij veel. Sjaak kan fantastisch schrijven, vinden wij. Het is heerlijk om zijn verhalen te lezen. Sjaak schrijft voor veel meer dan alleen OERsterk en het is dan ook een eer om hem in onze gastblogs te hebben! Zie www.sjaakvandegroep.nl, voor zijn werk en diensten.


Volg Sjaak op:

Reacties

reageer op dit artikel









AgendaBekijk alles
Voor de tOER najaar 2017, totdat nieuwe ontwerp foto klaar is.
19 Okt 2017

OERsterk Experience Nunspeet

Hotel NH Veluwe Sparrenhorst
Deze GLOEDNIEUWE Experience belooft een inspirerende, prikkelende en humoristische avond te worden. Ben jij erbij?
Nog 3 plaatsen over
1 Nov 2017 - 31 Dec 2017

Unieke opname OERsterk Experience

Vanaf je eigen stoel
Unieke opname om meer kennis en verdieping over een gezonde leefstijl te krijgen! 
Meer informatie